مرگ پروانه

 

       برای فردين عزيز

 

انگارتو،

ازاهالی همين حوالی بودن های بی سبب نبودی

که چنين بی اعتنا

به اشک های ناگزیر استمداد رفتی .

پیش از تو ما

مرگ پرانه ها را دیده بودیم

اما تو حتی ،

شبیه ی پروانه های اردیبهشت هم نبودی!

لبخندهای سبزتو،

زخم های قدیمی دلم را

التیام می بخشید

وبه خاطرم می آورد که:

هنوز زندگی زیباست

و می توان امید را پاس داشت .

آنجا که مسافر جاده های بی بازگشت شدی

از پروانه ای شنیدم که :

تو یک  فرشته بودی !

انگار فرشته ها هم

به پاکی تو غبطه می خوردند.

دیگر حوصله ای برای بودن نیست

اما ما در انتظار روزهای بی حضور تو

تکرار می کنیم

زندگی را با تمام درد ها و اميد های کم رنگش !

 

ارسال در تاريخ شنبه ۱٧ تیر ۱۳۸٥ توسط معلوم هنر دوست