می خوام از یه انسانی بگم بی ادعا ، انگاری فقط آفریده شده واسه کار کردن و تلاش  و عشق به خونواده  . تا حالا بهش فکر کردین یا همش گفتین منو درک نمی کنه ؟ همیشه سز کوفتش زدین و از زندگی تون گله داشتین ؟ خیلی از این بدتر بعضی ها در موارد ی می گن  ای کاش من تو یه خونواده ی دیگه ای متولد می شدم !

باور کنین این چیزا رو بعضی  ها می گن حتی جلو پدر و مادرشون  ! چقدر کار بدیه و یه جورایی یه دل شکستن تموم عیاره  و متا سفانه از ما بچه ها بر می آد !

 تا چیزی میگن  هی این رو تکر ار می کنیم که : خب خودتون مارو به این دنیا آوردین، بایدم جور همه چی رو بکشین !

وای  وای نکنه بعضی ها این جوری بگن خیلی سخته  ها  دردناکه .

دارم از پدر می گم اولین الگوی ما تو زندگی ، اولین قهرمان دوران بچگی هامون . پدران  اون قهرمانانی که دوست داشتیم نبودن مثلا نمی تونستن یه ماشین رو بلند کنن ، یا برن از بالای یه ساختمون بپرن پایین اما یه پدر بودن یه پدر تما م عیار واسه ما . اگه موقع اومدن به خونه دستاشون خالی بود شرمنده  بودن اما ما تو نگاه شون نمی فهمیدیم  فقط مامان می دونست و بس .

خدا بابا ها رو  واسه بچه ها آفریده تا  همه واژه پدر رو یاد بگیرن  . پدر یعنی تکیه گاه ، یعنی اطمینان  وقتی با ماست انگاری از چیزی ترسی نداریم .

تاحالا گریه های تنهایی بابا ها رو دیدین ؟ مگه می شه یه آدم گاهی گریه نکنه ؟ باور نمی کنی ؟  خب ما باید دقت بیشتری کنیم . من خودم تنهایی های بابام رو  دیدم!  تو ش رفتم باهاش قدم زدم و گاه یواشکی اشکاش رو تماشا کردم . همیشه اشکای پدرا خیلی سخته انگاری تمومه دنیا باهاشون اشک می ریزن . انگاری کنگره های خدایی می لرزه !

نمی خوام یادداشتم غم آلود باشه ، روز پدر رو به تمومه پدرای کشورمون تبریک می گم .  به پسرا هم تبریک می گم که پدران فردای جامعه هستن .

خدا سایه ی بابا هامون رو همیشه بالا سرمون نگه داره . اونایی که از نعمت داشتن پدر محروم شدن هم  یاد وخاطره بابا هاشون رو فراموش نکنن .

از همین  جا دستان پر مهر پدرم رو می فشارم و چین و چورک صورتش رو می بوسم . . .

شما می خواین چه جوری از بابا تون تشکر کنین ؟

ارسال در تاريخ دوشنبه ۱٦ امرداد ۱۳۸٥ توسط معلوم هنر دوست