جاتون خالی بود جشنواره فیلم

 

تو یه جمع بندی  در کل جشنواره فیلم فجر امسال زیاد هم خوب نبود و چنگی به دل نمی زد . هر چند بزرگانی چون داریوش مهرجویی،مسعود کیمیایی ، بنی اعتماد و... هم بودن ولی خب زیاد جالب نبود .

جمعه تو نقد وبررسی فیلم " دست های خالی " ( ابولقاسم طالبی ) مریلا زارعی یه دفعه قاط زد و خیلی اعتراض ها کرد . به داوری جشنواره و اصلا به جریان سینمایی کشور . اسمش تو نامزدای بازیگری جشنواره نبود . البته می گفت مهم نیست ولی چرا باید این جوری بشه که به خاطر بعضی ملاحظات بعضی از فیلم ها نادیده گرفته بشه ؟ زارعی با عصبانیت و حرارت حرف می زد و گاه سالن اونو تشویق می کرد .

 طالبی کارگردان فیلم  می گفت : خانوم زارعی من اگه اعتراض می کنم می تونم و همه عادت دارن ولی شما مخالفت می کنی ممنوع کار می شی ! برا  حرفای ما دست نزنین  تا ما هم شیر بشیم و بیشتر حرف بزنیم !

زارعی  گفت مهم نیست ولی بذارین حرفم رو بزنم و پس چند دقیقه حرفاش رو زد و خیالش راحت شد .

آخر جلسه کارگردان  می گفت من بیرون نمی رم می خوام همین جا بشینم می خواین چی کار کنین ؟

 همه تعجب کردن طالبی روی صندلی نشسته بود و از سن پایین نمی اومد !

بعد از اون جلسه قرار بود فیلم ده نمکی (اخراجی ها ) پخش بشه طالبی گفت می خوام مث ده نمکی شلوغ کنم و حرفای جور واجور بزنم .

 همین موقع صدای ده نمکی از بالکن سینما بلند شد : تو جرات ده نمکی رو نداری !

همه برای ده نمکی دست زدن . خلاصه طالبی از بالای سن پایین رفت و در میان انبوه جمعیت حاضر، اخراجی ها با بازی اکبر عبدی ،امین حیایی ، کامبیز دیر باز ، نگار فروزنده ، علی اوسیوند و... شروع شد . فیلم خوبی بود پر از لحظات کمیک و البته گریه هم داشت .

نقد و بررسی اخراجی بلافاصله برگزار شد و اکبر عبدی با قیافه ی جالبی روی صحنه اومد و طبق معمول شوخی هایش شروع شد .

عبدی هم از داوری جشنواره ناراحت بود آخه اونم کاندیدای بازیگری نشده بود  و ده نمکی می گفت بچه های فیلم به خاطر من نادیده گرفته شدن  چون با من مشکل دارن این اتفاق افتاده !

به نظر من حق اکبر عبدی بود کاندیدای بازیگری بشه حتی دیر باز .

مریلا زارعی در دو تا فیلم بازی کرده بود " آفتاب بر همه یکسان می تابد " و " دست های خالی " و خوب هم بازی کرد و می تونست یکی از نامزدای دریافت جایزه باشه .

توجه : گفته ای هنرمندان حاضر در جلسه نقل به مضمون است  

امسال سینمای مطبوعات پر از دعوا و بگو مگو بود ! یکی می گفت اینجا جای منه یکی می گفت مگه بقالیه جای من چیه  ؟ خلاصه کلی چیزا واسه تماشا داشتیم . البته آبروی ما پیش مهمونای خارجی نرفت چون اونا زیاد به سینما فلسطین نمی اومدن .

گفتنی های سینمای فلسطین تو ایام جشنواره زیاده ولی بهتره تا همین جا بسنده کنم شاید حوصله تون سر بیاد .

وقتی تو یه جشنواره ای می رم بد جوری حالم گرفته می شه همش به خودم می گم پس تو کی می خوای فیلمت رو بسازی ؟ بچه ها برام دعا کنین می خوام سال آینده خیلی بیشتر تلاش کنم تا به ایده آلهای هنری ام  نزدیک بشم .

ارسال در تاريخ شنبه ٢۱ بهمن ۱۳۸٥ توسط معلوم هنر دوست