سلام بهاری

بچه ها  دست تون درد نکنه  که با ایمیل ، آف گذاشتن و کامنت  ها تون  عید رو به من تبریک گفتین امید وارم امسال واسه همه مون سال خوبی باشه ، واسه همه ی  مردم ایران . امیدوارم روزای عید به همه تون خوش گذشته باشه .

بچه ها تو عید من به هیچ وبلاگی سر نزدم چون فرصت نداشتم و از این بابت منو ببخشین اما حالا حتما به همه تو ن سر می زنم . انگاری تو این روزا اتفاقات جور واجوری هم واسه بعضی ها افتاده ...

خدا جون  عید امسال  سرزمین عزیزمون رو پر از برکت کرد و تقریبا همه جای ایران بارون بارید و تهرانم که کلی بارون اومد . تو یکی از همین شبای بارونی تو خونه یکی از اقوام مهمون بودیم و من آخرای شب تو بالکن خونه شون  به موسیقی بارون گوش می کردم و طبق معمول کاغذ و قلمی هم داشتم و این شعر اومد سراغم :

باران

بدون حضور تو ،

زمین

برهوت مهربانی می شود

و ماهی ها بر دست های  لرزان رودخانه

خواهند مرد !

اگر تو نیایی ،

زنبورهای کارگر

شرمیگین به کندو خواهند رفت .

تو حکایت استمرار مهربانی خدایی

چرا که بی تو دریا نیز در کویر،

نماز باران می گزارد !

ای همه سخاوت آسمان،

بی تو ما را چه به زندگی !

تو را دوست داریم

برای تمام خوبی هایت ای باران !

 

ارسال در تاريخ دوشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۸٦ توسط معلوم هنر دوست