اين همه مشكل داري و مي خندي ؟

نمي دونم چي شد كه آپ كردن وبلاگم اي قدر طول كشيد . راستش يه نمه سرم الكي شلوغ بود  و البته بازم هست! حتما برا شمام پيش اومد كه يهو چند تا گرفتاري از همه طرف بهت هجوم بيارن و تو تا بخواي از يكي فرار كني يا نفله اش كني ، اون يكي از يه سمت ديگه بهت يورش بياره . اوضاع و احوال من اين چند وقته، نه تو اين چند ماه سال جديد همين جوري بود !

 واسه يكي از دوستان وقتي  قدري از خودم گفتم ، با تعجب گفت تو ديگه كي هستي ؟  اين همه مشكل داري و مي خندي ؟ منم با لبخندي گفتم بايد يكي يكي حال همه شون رو جا بيارم  و ايمان دارم كه تموم مسايل رو حل مي كنم .

مسايل منم از جنس مشكلات شماست فكر نكنين من چون معلومم ديگه همه چيز من فرق مي كنه  نه . از آرزوهاي دور و درازم گرفته كه بهشون نرسيدم تا مشكلات كاري و حتي خونواده و…

اما خم به ابرو نمي يارم و همه شون رو حل مي كنم البته با توكل به عنايت خدا و دعاي خير دوستان گلي چون شما .

آب در هاون كوبيدن !

حتما مي دونين يه سري از دوستان كه عاشق شيطنت هستن يا دل شون پوسيد از بس به جمع خوب و صميمي ما حسادت كردن ، يه سري سمپاشي هايي تو وبلاگ من و ساير دوستان داشتن . خوشبختانه همه تون ضمن محكوم كردن حرفاي بي پايه و اساس شون ثابت كردين به اين سادگي دوستي هاي بي آلايش تون رو به حرفي نمي دونم از كجا  اومده  نمي فروشين .

اي كاش اون دوستا ن جرات داشتن و با امضا خودشون با ما گفتمان مي كردن نه در سايه اسامي دروغين . اصلا چه فرقي مي كنه من كي باشم ؟ عسل ، مهتاب ، مهران ، كامران نجف زاده ، ارمغان ، مجيد شجاعي ، باقري ن‍ژاد، سهرابي ، مريم احمدي ، نويد ، سحر ، اطلس ، علي عراقي يا ….

مگه كسي به خاطر اسم من مياد اين جا ؟  من اصلا آدم معروفي نيستم ، مگه من مثلا نيكي كريمي يا امين حيايي ام كه شما به خاطر اسمم بياين اين جا ؟ من يه  آدمي ام كه تو زندگي ام سعي كردم "انسان " باشم . هر چند شايد نتونستم تو كارم موفق باشم ولي دلم خوشه كه سعي خودم رو كردم و دارم بازم سعي ام رو مي كنم . حالا ديگرون هر چي دوست دارن بگن .

از اين نمد نه كلاهي برا خودم دوختم نه سو استفاده اي كردم .  مگر اين كه به تازگي  ثابت بشه پاي درد دلاي دوستاني چون شما نشستن سو استفاده اس ! شايد فكر مي كنن من اين درد دلا رو تو بازار مي فروشم و پولدار شدم ! نمي دونم بعضي ها چي فكر مي كنن .

تموم اين چيزا رو گفتم كه بگم دم همه تون گرم كه وقتي " وروجك " ، " باران پاييزي " و " حسين زينتي " مريض شدن ، شما با دلاي زلال تون براشون دعا كردين . نماز خوندين و از ائمه و معصومين خواستين تا شفاشون بده .

صداقت از واژه واژه ي  نوشته ها تون مي باريد و من چقدر به داشتن دوستاني چون شما به خودم مي بالم .اميد وارم همونايي كه چشم ديدنمون رو ندارن اين روزا هم به وبلاگ مون سر زده باشن و باور كنن كه آب در هاون كوبيدن !

ما يه جمعي هستيم دوستانه كه به تموم فضايل انساني ، ديني ، اجتماعي و ملي كشورمون احترام مي ذاريم و دلمون مملو از عشق به دين و وطن مونه . تازه كاري به كاراي سياسي نداريم ، اعتقاد به خدا و پيامبر و دوستداري ايران جرمه ؟ پس اگه اين جوريه كه بايد همه ملت رو دستگير كرد .

ما فراموش مي كنيم كه شايد چند نفري چشم ديدن ما رو ندارن اميدوارم اونام يا بيان دوست ما بشن يا برن سراغ وبلاگ هايي كه مي شه از آب گل آلود ماهي گرفت .

 "من درد تو را زدست آسان ندهم

دل بر نكنم زدوست تا جان ندهم

از دوست به يادگار دردي دارم

كان درد به صد هزار درمان ندهم! "

ارسال در تاريخ پنجشنبه ۱٧ خرداد ۱۳۸٦ توسط معلوم هنر دوست